Teksten ter inspiratie

Het schone bewonderen,
het ware behoeden,
het edele vereren,
het goede besluiten:

zij voeren de mens
in leven tot doelen,
in daden tot juistheid,
in voelen tot vrede,
in denken tot licht,

en leren hem vertrouwen
op goddelijke leiding
in al wat bestaat:

in wereld-al,
in zielengrond.

Rudolf Steiner

  *****

Arild Rosenkrantz

Wellicht zijn alle draken in ons leven
Uiteindelijk prinsessen
Die er in angst en beven slechts naar haken
Ons eenmaal dapper en schoon te zien ontwaken.

Wellicht is alles wat er aan verschrikking leeft
In diepste wezen wel niets anders dan iets
Wat onze liefde nodig heeft.

Rainer Maria Rilke

***

Janneke Rosenbrand

O Michaël gij zoekt mensen,
Wier denken klaar is en rein,
Hun zuivere gedachten:
Zij kunnen helpers zijn.

O, Michaël gij zoekt mensen
Wier voelen warm is en echt,
Zij kunnen door hun liefde
Verlossen wat grof is en slecht.

O Michaël gij zoekt mensen
Wier willen is machtig en sterk,
Zij kunnen door hun daden
Verrichten het schoonste werk.

O Michaël wij willen allen
Eens zulke mensen zijn,
Wier willen, voelen, denken
Is sterk en warm en rein.

Lena Struik (1900-1983)

***

Leo Klein

(…) al onze levensgebieden, werkelijk allemaal, worden begeleid door de daartoe bevoegde engelen.
Alleen al bij het geluid van kerkklokken zijn engelenwezens betrokken. Wanneer de klokken van een kerk luiden, verschijnen er, als uit het niets, meerdere mooie, verfijnde, licht-witte engelen boven het kerkgebouw.
Zij dragen het ‘geestelijke gebaar’ van het klokgelui, dat vanuit de aardse wereld weerklinkt, naar de hemel. Als antwoord daarop brengen zij de zegen van de hemel naar onze wereld en prenten zij de herinnering aan de hemelse wereld in de zielen van de mensen.
In de stilte van de naklank fluistert de hemel dan aan de mensen- en aardewereld over het bestaan van het hogere geestelijke.
Deze bijzondere engelen omringen de ruimte waarin de gebeurtenissen plaatsvinden met een toegewijde, innige en waardige houding.
Op deze manier wordt de aarde keer op keer geestelijk gevoed, dag na dag, bij elke klokkenslag van elke kerk ter wereld.

Iris Paxino – in ‘Engelstunden’ (vert. HdW)

***