Teksten ter inspiratie
Het schone bewonderen,
het ware behoeden,
het edele vereren,
het goede besluiten:
zij voeren de mens
in leven tot doelen,
in daden tot juistheid,
in voelen tot vrede,
in denken tot licht,
en leren hem vertrouwen
op goddelijke leiding
in al wat bestaat:
in wereld-al,
in zielengrond.
Rudolf Steiner
*****
Overal rijst Christus uit de aarde op
zie zijn wijzende gebaren
in de kleuren, luchten, stenen,
stralend, klinkend, sprekend, liefdevol schijnen!
zoals de steen hem uit het graf voortbrengt,
zoals de wolk hem naar de hemel voert
zoals de lucht zijn woorden spreekt
zoals de kleuren zijn blikken dragen!
Hef jezelf op, mens, uit je val!
Stijg via de regenboog de ruimte in,
grijp maansikkel en zonneschijf!
Bouw daarmee aan je sterfelijke lichaam!
Albert Steffen
(vert. HdW)
Überall steigt Christus aus der Erde
siehe seine weisende Gebärde
in den Farben, Lüften, Steinen,
leuchtend, tönend, sprechend, liebend scheinen!
Wie der Stein ihm aus dem Grab gebärt,
wie die Wolke ihn gen Himmel fährt
wie die Lüfte seine Worte sagen
wie die Farben seine Blicke tragen!
Heb dich, Mensch, empor von deinem Fall!
auf dem Regenbogen steig ins all,
Mondessichel fass und Sonnenscheibe!
Bau damit an deinem Sterbeleibe!
***
Rijke Bijbel van Toledo, 13e eeuw
Clemens van Alexandrië (ong. 150 – 216 n. Chr.):
‘De Zoon van God is niet verdeeld, niet gescheiden, niet van de ene plaats naar de andere wisselend, maar overal altijd aanwezig en nergens omgrensd, geheel Geest, geheel vaderlijk Licht, geheel Oog, alles ziend, alles horend, alles wetend, met macht de machten doorgrondend.
Het hele leger van engelen en goden is aan hem onderworpen, aangezien hij als de Logos van de Vader de heilige wereldregering bekleedt, ‘door de wil van Degene die haar aan hem onderwierp’ (Romeinen 8:20).
Daarom behoren alle mensen tot hem, maar de een door kennis, de ander nog niet; de een als vriend, anderen als trouwe dienaren, weer anderen gewoon als dienaren. Hij is de leraar die door mysteriën de gnosticus opvoedt, door goede hoop de gelovige, door corrigerende tucht en zintuiglijke werkingen de hardvochtige.’
in Hans-Werner Schröder: ‘Der kosmische Christus’ (vert. HdW)
***
Ninetta Sombart
Ik heb de MENS gezien in het diepst van zijn gestalte,
ik ken de wereld tot op de grond van haar gehalte.
Ik weet dat liefde, liefde is haar diepste zin,
en dat ik hier om steeds meer lief te hebben, ben.
Ik breid mijn armen uit, zoals HIJ heeft gedaan,
ik zou ze, zoals HIJ, om heel de wereld willen slaan.
Christian Morgenstern
***
HET LICHT
Het licht, Gods witte licht, breekt zich in kleuren:
Kleuren zijn daden van het licht dat breekt.
Het leven breekt zich in het bont gebeuren,
En mijn ziel breekt zich als ze woorden spreekt.
Slechts die zich sterven laat, kan ’t leven beuren:
O zie mijn bloed dat langs de spijkers leekt !
Mijn raam is open, open zijn mijn deuren –
Hier is mijn hart, hier is mijn lichaam: breekt !
De grond is zacht van lente. Door de bomen
Weeft zich een waas van groen, en mensen komen
Wandelen langs de vijvers in het gras –
Naakt aan een paal geslagen door de koorden,
Ziel, die zichzelve brak in liefde en woorden:
Dit zijn de daden waar ik mens voor was.
Martinus Nijhoff
***
Het lijden is (…) een bepaalde klank in de wereld. Je kunt hem horen, en wellicht ook zien. Wie eens de moeite neemt om zoiets waar te nemen, ziet in het lijden voortdurend een bron van vernieuwing. Het is een bron van kostbare substantie die het lijden in de wereld uitgiet.
Joseph Beuys (1921 – 1986) in gesprek met Friedhelm Menneke (vert. HdW)
***
Maren Glockmann
Want de werkelijke waarheid is niet de waarheid, maar de overwonnen dwaling.
En de ware werkelijkheid is niet de werkelijkheid, maar de overwonnen illusie.
En de werkelijke reinheid is niet de oorspronkelijke reinheid, maar de gelouterde onreinheid.
En het waarachtig goede is niet het oorspronkelijk goede, maar het overwonnen boze.
Dat geldt voor het hele wereld-al – ook voor de goden.
Want op de weg waarop het boze wordt omgevormd, kan zich iets ontwikkelen, dat oorspronkelijk niet in het goede aanwezig was.
Doordat God de tegenkrachten heeft geschapen, heeft hij zichzelf gedwongen zijn diepste wezen op nog andere wijze te openbaren dan hij het zonder hen had kunnen doen.
Friedrich Benesch
***
Odilon Redon
Laat ons van bomen houden
De bomen doen ons goed
In hunne groene scheuten
Stroomt Godes levensbloed
Ooit wilde zich ’t hout verharden
Toen hing zich Christus eraan vast
Opdat wij ons nieuw voedden
Een eeuwig bloeien ving toen aan
Albert Steffen (vert. HdW)
Laßt uns die Bäume lieben,
Die Bäume sind uns gut,
In ihrer grünen Trieben
Strömt Gottes Lebensblut.
Einst wollt das Holz verhärten,
Da hing sich Christ daran,
Daß wir uns neu ernährten,
Ein ewiges Blüh’n begann.
***