Teksten ter inspiratie

Het schone bewonderen,
het ware behoeden,
het edele vereren,
het goede besluiten:

zij voeren de mens
in leven tot doelen,
in daden tot juistheid,
in voelen tot vrede,
in denken tot licht,

en leren hem vertrouwen
op goddelijke leiding
in al wat bestaat:

in wereld-al,
in zielengrond.

Rudolf Steiner

  *****

Janneke Rosenbrand

Zo gaan we de zomer in, de tijd waarin de zon steeds kleinere kringen langs de hemel trekt. Juist nu kunnen we ons, aangespoord door Johannes de Doper, tot het niveau van de engelen verheffen.
Met Pinksteren vonden we de moed van het ware mensenwezen om op te stijgen, want de vlam van het hogere Ik had ons aangeraakt. We voelden: de mens mag naar omhoog streven. Nu is de weg vrij om naar die innerlijke hoogte te streven die als achtergrond het alweer afdalen van de uiterlijke wereld heeft.
Terwijl we ons bij de schare van Johannes voegen, raken we aan het engelniveau. En als dan het jaarritme verder afdaalt en de herfst begint, kunnen wij ons zelfs tot aartsengelniveau verheffen. We maken de stap van het Johannesfeest naar het Michaelsfeest.

Emil Bock – in Der Kreis der Jahresfeste (vert. HdW)

***

David Newbatt

In deze schone wereld wil ik niet sterven,
maar leven te midden van de mensen,
een plaats vinden in dit zonlicht,
in bloeiende wouden, in het hart van al wat leeft.
Onophoudelijk spelevaart over heel het aardrond
het leven met zijn steeds weerkerende golven
van verbintenis en scheiding, lach en traan.
(…)

Rabindranath Tagore – in ‘Tagore – een testament’

***

Leo Klein

(…) al onze levensgebieden, werkelijk allemaal, worden begeleid door de daartoe bevoegde engelen.
Alleen al bij het geluid van kerkklokken zijn engelenwezens betrokken. Wanneer de klokken van een kerk luiden, verschijnen er, als uit het niets, meerdere mooie, verfijnde, licht-witte engelen boven het kerkgebouw.
Zij dragen het ‘geestelijke gebaar’ van het klokgelui, dat vanuit de aardse wereld weerklinkt, naar de hemel. Als antwoord daarop brengen zij de zegen van de hemel naar onze wereld en prenten zij de herinnering aan de hemelse wereld in de zielen van de mensen.
In de stilte van de naklank fluistert de hemel dan aan de mensen- en aardewereld over het bestaan van het hogere geestelijke. Deze bijzondere engelen omringen de ruimte waarin de gebeurtenissen plaatsvinden met een toegewijde, innige en waardige houding.
Op deze manier wordt de aarde keer op keer geestelijk gevoed, dag na dag, bij elke klokkenslag van elke kerk ter wereld.

Iris Paxino – in ‘Engelstunden’ (vert. HdW)

***

Rijke Bijbel van Toledo, 13e eeuw 

Clemens van Alexandrië (ong. 150 – 216 n. Chr.):

‘De Zoon van God is niet verdeeld, niet gescheiden, niet van de ene plaats naar de andere wisselend, maar overal altijd aanwezig en nergens omgrensd, geheel Geest, geheel vaderlijk Licht, geheel Oog, alles ziend, alles horend, alles wetend, met macht de machten doorgrondend.
Het hele leger van engelen en goden is aan hem onderworpen, aangezien hij als de Logos van de Vader de heilige wereldregering bekleedt, ‘door de wil van Degene die haar aan hem onderwierp’ (Romeinen 8:20).
Daarom behoren alle mensen tot hem, maar de een door kennis, de ander nog niet; de een als vriend, anderen als trouwe dienaren, weer anderen gewoon als dienaren. Hij is de leraar die door mysteriën de gnosticus opvoedt, door goede hoop de gelovige, door corrigerende tucht en zintuiglijke werkingen de hardvochtige.’

in Hans-Werner Schröder: ‘Der kosmische Christus’ (vert. HdW)

***